Od ponad 200 lat 21 dnia miesiąca adar wg kalendarza hebrajskiego, bogobojni Żydzi tłumnie ściągają do grobu Elimelecha z Leżajska.
Zjeżdżają tu z całego świata. Białe namioty rozstawione na leżajskim targowisku przy ul. Sikorskiego i na placu Jaszowskiego kontrastują z czernią chasydzkiego stroju. Jest tu czas na skupienie, modlitwę ale i też na taniec, śpiew i koszerny posiłek. Zaludniają się uliczki Górna i Studzienna, gdzie stoi rytualna mykwa. Grób Elimelecha pokrywa się tysiącami karteczek ze spisanymi prośbami: o zdrowie, pomyślność, szczęście, o radę.
W każdym pokoleniu żyje wszak 36 sprawiedliwych, którzy pośredniczą między człowiekiem a Bogiem. Do tych wybranych należał cadyk Elimelech. Przybywający do Leżajska wierzą, że w te dni dusza rabbiego jest przy grobie.
Chasydyzm - mistyczny odłam judaizmu, jako ruch religijny
narodził się w połowie XVIII wieku na Podolu i Wołyniu - skąd rozprzestrzenił się m.in na tereny Galicji. Na czele społeczności chasydzkiej stali cadykowie - przez ich słowa, uczynki miał działać sam Bóg. Jednym z najsłynniejszych przywódców był Elimelech z Leżajska. Za życia wypraszał dla wiernych łaski u Boga: miłość, płodność, dostatnie życie, pogodną starość, szybką śmierć. Szanowany nie tylko jako rabin i nauczyciel, potrafił leczyć używając ziół. Uchodził za wielkiego mędrca. Po radę i pomoc przychodzili do niego wszyscy bez względu na wyznanie i narodowość. Za życia Elimelecha Leżajsk stał się jednym z najważniejszych ośrodków chasydyzmu na ziemiach polskich.